slidergedicht new

25 jaar kerst en nieuwjaarsgedichten

Het boekje is een reeks van 25 jaar kerst en nieuwjaarsgedichten. Die heb ik gebundeld met alle andere gedichten en verzameld over 25 jaar.Een mooie bundel onder de naam “Bezinnen en Beginnen”. Met een kerstkaart komt de boodschap zoveel beter over dan b.v. een video of facebook. Heeft u hier belangstelling voor lees verder…

Deze kaart is tegelijk ook de 25e kerstkaart van Peter Noordhoek. Deze jaarwisseling verschijnt nu een bundel met een selectie van alle kerstkaarten en gedichten onder de titel ‘BEZINNEN EN BEGINNEN’. Als u de kaarten al langer ontvangt, zal de inhoud u bekend zijn, al zijn er een aantal gedichten bij die nog niet eerder zijn gepubliceerd.
De bundel is deze weken in enkele boekhandels te koop of te verkrijgen via een email naar het bekende adres. De bundel kost 10 euro + verzendkosten of is gratis voor degene die na lezing een niet al te objectieve recensie schrijft.

Muziek

De tonen van een piano
Rustig, vertellend
Begeleiden een verhaal
Van troost
Over geliefden
En een overvolle schaal

Het ruisen van de snaren
Vloeiend als de zee
De golven als melodie
Over vertrekken
En terugkeren
En vioolkrassen op de ziel

Dan het omslaan van de golven
Op het ritme van een storm
Het drummen van het onweer
Het blazen van de hoorns
Het gieren van de fluiten
Het gillen van het koor en dan een
PAUKENSLAG
Wat nog aanspoelt zijn wat losse tonen
Rustig, kabbelend
Uit een piano
Kapotgeslagen op het strand
En een schaal
Gebroken na een paukenslag

Peter Noordhoek

Echo

In de schaduw van een licht dat op mij heeft geschenen
Hoor ik de echo van woorden die mij zijn geschreven
‘k Heb ze verklankt, gehoord en vervolgens verdreven
Ver van het verstand dat het wellicht al heeft begrepen
Ik wil het niet lezen, ik wil het niet weten

Enkel Utrecht – Enschede

In de trein van Utrecht naar Enschede
Drum ik zachtjes met de treinslag mee
‘k Maak soms een misslag in een bocht
Maar dat is te herstellen op zo’n lange tocht
Het ritme van de trein trilt mij steeds weer mee
Taboem, taboem, heel de weg van Utrecht naar Enschede

Omdat

Omdat ik weet dat elk licht een schaduw werpt
En ook omdat de bron van elke schaduw licht is
Word ik niet verblind door plotseling licht
Noch verduisterd door vallende schaduw
En denk ik dat in alles wat ik verricht
De kern zit van verwondering en afschuw
En daar waar die twee elkaar ontmoeten
Daar wil ik u, jou, de ander
Begrijpend begroeten