dpnincirkel
bruinezaal

Congres november 2017

Mijn naam is Peter Noordhoek en ik ben kandidaat voor het voorzitterschap van het CDA.

 

Waarom?

Omdat we als partij een forse opgave hebben. Er is geen acute crisis zoals in 1994 of 2010, maar er is wel het besef dat we als partij nog te ver van een doorbraak zijn en dat de afstand tussen achterban en fractie behoorlijk groot voelt. Dat moet en kan anders. Daarvoor is een voorzitter nodig die vanuit de achterban naar voren stapt en zegt: daar heb ik wel ideeën bij, want

ik wil voorzitter worden voor ons, voor wij en voor mij.

Voor ons.

Wij staan als CDA-ers voor het gemeenschapsdenken. We zoeken het heil niet in de eerste plaats in markt of overheid, maar in wat mensen samen kunnen bereiken: ons dorp, ons land, ons Europa. In een tijd dat vooral nodig is om naast elkaar te staan in plaats van tegenover elkaar, is de partij die daar als geen ander voor staat, niet zo groot als deze kan zijn. Het is tijd voor een groter ons-gevoel.

Voor wij.

Wij moeten pal staan voor de democratie en de partijdemocratie in het bijzonder. Juist nu het zo onder druk staat. De laatste jaren heb ik op elk congres laten zien hoe belangrijk ik de interne partijdemocratie vind. Die lijn trek ik door. Als partij word je sterker als je leden zich aan elkaar sterken. Door debat, door samen campagnes te doen, politiek te bedrijven en daar weer verantwoording over af te leggen. Wij gaan onze ziel en zaligheid in onze partij leggen.

Voor mij.

Als lid ken ik soms mijn frustraties met de partij en voel ik mij niet gehoord. Dan wil ik mij als een consument gedragen: snel iets op mijn schermpje tikken en direct antwoord krijgen. Lukt dat niet? Dan naar een ander. Echter, voor het CDA geldt: er is meer dan nu. Je blijft, omdat er morgen weer een dag is. Je blijft ook omdat in een politieke arena die vol eendagsvliegen is, het CDA een partij is die werk maakt van het vak dat politiek ook is. Wij zorgen voor goed opgeleide, hoogstaande politici, die ook plezier weten te maken. Als kandidaat heb ik daar een heel scherp beeld bij.

cdalogo-vs
logoweb-vs

Dat alles vat ik samen in een persoonlijke filosofie die bij het CDA past, maar ook vernieuwend kan werken: Meer d>n Nu. Daarmee beschrijf ik mensen die stevig in het hier en nu staan en tegelijk weten dat ze ook op de langere termijn moeten denken werken, tot en met de volgende generaties. Dat zijn de mensen de horen bij ons, wij en mij.

Hoe ga ik dat doen in de hectiek van congressen, campagnes en crisissen?

Dit zijn mijn prioriteiten:   

Basis op orde: er ligt een plan voor partijvernieuwing en dat is niet voor niets. Niet alleen moeten we met minder mensen en middelen meer doen, we willen ook als partij een sprong naar voren maken. Het wordt zaak (nog) minder te vergaderen en (nog) meer te doen (en soms lekker te feesten). De basis voor de partij wordt gevormd door de vrijwilligers. We hebben pas de basis op orde als die zich gewaardeerd en gezien weten, in welke vorm ze ook voor de partij werken.

Boodschap verdiepen: inhoudelijk is de basis er en kunnen we altijd de verkiezingen in. Maar daar overheen is een groter verbindend verhaal nodig. Nu begrijpt de achterban lang niet alle keuzes die landelijk worden gemaakt. Er is een behoefte om meer van onszelf uit te gaan en minder van de ‘kiezersmarkt’. Voor je het weet maken we er een tegenstelling van die er niet is. Samen met WI gaan we werken aan het gezamenlijke verhaal.

Basis verbreden: we willen er als CDA voor iedereen zijn. Ook omdat we de huidige versplintering heel slecht voor het land vinden. We koesteren natuurlijk de huidige leden en de regio’s waar we sterk zijn, maar als netwerkpartij vol idealen kan het daar niet bij blijven. Heel gericht gaan we ons daarom aantrekkelijk maken voor wie ons nu nog niet weten te vinden – en dan mag de lezer weer bovenaan beginnen.

En zo zijn er nog veel meer ideeën, plannen en voornemens. Wie mij kent, weet dat ik verantwoording neem, afspraken nakom en ondertussen de verbinding aanga. Kortom, mij als een CDA-er gedraag. Mag ik uw, jouw stem hebben?

Peter Noordhoek